UZUN BİR YOLCULUK

 Akşam serviste tren  gören Ahmet Arınç heyecanla Reyhan Öğretmene dönerek;

-Bak tren!..

Reyhan Öğrenmen;

-Sen hiç trene bindin mi?

-Evet.....

-Nereye gittin peki trenle?

Arınç olgun bir tavırla;

KİM ALABİLİR Kİ?

Melih, Görkeme sordu:

-Ağzındaki sakızı kim aldı

Görkem;

BÖREĞİN İŞTAHI YOK

Öğle yemeğinde patatesli böreği yemek istemeyen Tayyar;

        - Ben yemeyeceğim. Börek benim canımı istemiyor!

ÇOK HIZLI BÜYÜYOR

Kreşe yeni başlayan Deniz, Burcu Öğretmene dönerek;

- Burcu öğretmenim benim adım ne?

-Senin adını bilmiyorum.

-Peki senin adın ne?

-Benim adım Burcu.

-Öğretmenim ben artık ağlamayacağım, çünkü abi oldum. Yarın da tıraş olup geleceğim, çünkü baba olacağım...

ŞU DUDU’NUN İŞLERİ!

Sabah servise geç kalan Bengisu’ya Rahime öğretmen sordu;

-Bengisu çok mu uykun vardı da kalkamadın?

-Ah öğretmenim, sen benim ne kadar yorulduğumu bilmiyorsun. Bir bilsen

-Ne oldu nerede yoruldun?

-Şu Duduların çok eşyası vardı. Taşı taşı bitti mi hiç?

YAZGI’NIN TÜSEYİN AMCASI

Yazgı akşam eve gittiğinde annesini telaşla çağırarak,

-Anne beni dinler misin? Önemli bişey söyleyeceğim sana;

Diyerek annesini karşısına alır.

-Anne Osman amcamın yanına Tüseyin ( Hüseyin) diye bir amca geliyor, çok yakışıklı, ben onu çok beğeniyorum. Onu Teyzemle evlendireceğim.

( Osman amcanın yanına Hüseyin diye birisi gelmiyor. Tamamen Yazgı’nın hayal ürünü)

HEY GİDİ GÜNLER

        Sabah kahvaltıda yine süt sohbeti ve bardaktaki sütlerini içmek istemeyenlerin türlü mazeretleri var. Günün incisi Ege’den: