GELEBİLİR MİSİN

(Öğretmenim  Nusret Güngil'in anısına)

 

Büyüdü o küçücük ellerim

Ama yine üşüyor, titriyorum.

Tut ellerimi

Sarıl bana desem

Gelip beni ısıtabilir misin?

Yolumuzu çizen sendin

Bir çoğumuzu meşhur,

Çoğumuzu da zengin ettin.

Sıkıntıdayım,

Dardayım öğretmenim

Gelip yolumu gösterebilir misin?

Hasta yatarken çocuğun evde

Sen, gülerdin hep bize.

 

Bak şimdi ıslak gözlerimiz

Sen gelip silebilir misin?

Sığınacak kimsem kalmadı

Çaresizim,

Derdimi anlayanım olmadı

Acılar içindeyim öğretmenim

Hissedebilir misin?

Sınıflar dolusu çocuk bekliyor

Ders saatin geldi, geçiyor

Kara toprak değil ki

Kara tahtaydı yerin

Gel desem öğretmenim

Gelebilir misin?

 

 

 

 

 

Şiir: Alime YILMAZTÜRK Okuyan: Osman YILMAZTÜRK Fotoğraf: Osman YILMAZTÜRK
gelebilir misin deniz dostluk yağmur gel yeter kara duman
savaşsız gelecek sevgi arayış veda toroslar